Στα 10.000 τα στρέμματα που επηρεάστηκαν από τη φωτιά στην Τραπεζίτσα Κόνιτσας
«Καμπανάκι» από τον WWF Ελλάς και το Μεσογειακό Ινστιτούτο για τη Φύση και τον Άνθρωπο, για ένα είδος πεύκης, εξαιρετικής οικολογικής σημασίας και μεγάλης μακροβιότητας.
Περίπου 10.000 στρέμματα επηρεάστηκαν από την πολυήμερη φωτιά στην Τραπεζίτσα της Κόνιτσας, σύμφωνα με την πρώτη αποτίμηση επιστημόνων του WWF Ελλάς και του Μεσογειακού Ινστιτούτου για τη Φύση και τον Άνθρωπο. Η αυτοψία, με τη συνδρομή μελών του Ορειβατικού Συλλόγου Κόνιτσας και την αξιοποίηση δορυφορικών εικόνων, έδειξε ότι στο μεγαλύτερο μέρος της έκτασης η φωτιά κινήθηκε επιφανειακά, ενώ σε περίπου 1.000 στρέμματα έφτασε στις κόμες των δέντρων.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μεγάλο μέρος του δασικού οικοσυστήματος έχει δυνατότητα φυσικής ανάκαμψης και δεν προκρίνουν άμεσες αναδασώσεις, αλλά παρακολούθηση της φυσικής αναγέννησης.
Ανησυχία για το ρόμπολο
Η αυτοψία έδειξε ότι η κορυφογραμμή της Τραπεζίτσας προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία, σημειώνεται. Εκεί αναπτύσσονται κυρίως ώριμα άτομα λευκόδερμης πεύκης ή ρόμπολου (Pinus heldreichii), ενός χαρακτηριστικού ορεινού κωνοφόρου που στη χώρα μας συναντάται στα μεγάλα υψόμετρα της Βόρειας Πίνδου και άλλων βουνών της Βόρειας Ελλάδας. Πρόκειται για είδος εξαιρετικής οικολογικής σημασίας και μεγάλης μακροβιότητας. Στην κορυφογραμμή της Τραπεζίτσας η πυρκαγιά έπληξε με υψηλή δριμύτητα τμήματα του ώριμου δάσους ρόμπολου, ενώ δεν φαίνεται να έχουν παραμείνει αρκετά άκαυτα ώριμα δέντρα, ώστε να εξασφαλίζεται μελλοντικά η φυσική διασπορά σπόρων που θα συμβάλει στην αποκατάσταση του δάσους. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεκινήσει άμεσα αναδάσωση. Σημαίνει όμως, ότι η συγκεκριμένη ζώνη χρειάζεται συστηματική και μακροχρόνια παρακολούθηση της φυσικής αναγέννησης και πιθανότατα να χρειαστούν στοχευμένες φυτεύσεις.
Οι πυρκαγιές στα βουνά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Η περίπτωση της Τραπεζίτσας όμως, επιβεβαιώνει πως πλέον οι συνθήκες υπό τις οποίες εκδηλώνονται οι πυρκαγιές σε μεγάλα υψόμετρα έχουν μεταβληθεί, με αποτέλεσμα να αποκτούν μεγαλύτερη ένταση, να ανέρχονται συχνότερα στο υψηλό τμήμα των δέντρων και να επηρεάζουν οικοσυστήματα που ιστορικά ήταν λιγότερο εκτεθειμένα. Η νέα αυτή πραγματικότητα θα πρέπει να μας απασχολήσει και ως προς τον σχεδιασμό της διαχείρισης αυτών των ιδιαίτερων οικοσυστημάτων, με σκοπό την προστασία τους από τέτοιες πυρκαγιές.